Roger Waters in Landgraaf
Het is alweer in 1994 geweest dat ik Pink Floyd (zonder Roger Waters) voor het laatst heb gezien in de Kuip. Geweldige indruk heeft die gig bij me achtergelaten. Dus was het weer eens tijd om DSOTM live te horen. Afgelopen weekend (Zondag 11 mei), aan de vooravond van Pinkpop Classic, was het dan zover. Samen met ex collega Wim, richting landgraaf gereden, op naar Roger Waters.
Het weer was goed, en Roger zou het complete DSOTM album spelen, zoals de poster reeds deed vermoeden. Samen met een aantal songs van zijn solo projecten en een aantal Pink Floyd songs was het optreden absoluut fenomenaal; veel visuele effecten met bijbehoren explosies, een vliegend varken, groot DSOTM prisma, excellente sound (het quadrophonic system was geweldig, je hoorde overal geluid).
Het was gewoon weer geweldig, jammer dat de heren Pink Floyd het vertikken om weer samen op het podium te stappen. Ik zou er zeker bij zijn.
De band bestond uit:
Roger Waters – Bass & Vocals
Carol Kenyon – Backing Vocals
Chester Kamen – Guitars & Bass
Dave Kilminster – Guitar & Vocals
Graham Broad – Drums
Harry Waters – Hammond Organ
Ian Ritchie – Saxophone
Jon Carin – Keyboards & Vocals
PP Arnold – Backing Vocals
Snowy White – Guitar
Sylvia Mason James – Backing Vocals
En de setlist:
Set 1:
In the Flesh
Mother
Set the Controls for the Heart of the Sun
Shine On You Crazy Diamond Parts I-V
Have a Cigar
Wish You Were Here
Southampton Dock
The Fletcher Memorial Home
Perfect Sense, Part I
Perfect Sense, Part II
Leaving Beirut
Sheep
Set 2:
Speak to Me
Breathe
On the Run
Time
Breathe (reprise)
The Great Gig in the Sky
Money
Us and Them
Any Colour You Like
Brain Damage
Eclipse
Encore:
The Happiest Days of Our Lives
Another Brick in The Wall Part II
Vera
Bring the Boys Back Home
Comfortably Numb
Op het internet zijn er discussies en recenties over het feit dat Roger wel eens wil playbacken. Tot mijn schrik heb ik dit tijdens deze show ook moeten constateren. Op een van de schermen zag ik dat de lipbewegingen van Roger niet overeen kwamen met de geluiden die ik hoorde. En het was niet een kwestie van niet synchroon lopen.
Jammer, ik weet dat Roger een perfectionist is maar dit doet toch eigenlijk afbraak aan de gehele show. Je weet nu niet meer wat nog live en wat niet live wordt gespeeld.
Ondanks dit was het toch een te gekke show!
